We volgden de Sterren…. Weer een prachtige tocht!

Het was weer een prachtige tocht!!!

De weersvoorspellingen werden pas in de loop van de week wat gunstiger. Daarom was het officiële aantal aanmeldingen ietsje lager dan we de laatste jaren gewend waren. Maar natuurlijk werd onze traditie gestand gedaan: het bleef droog en in de middag werden we nog verrast met een bleek zonnetje; prima wandelweer dus. Zoals als die vorige wandeltochten ook prima weer hadden.

De tocht werd voorafgegaan door een startviering waarin de koningen vertelden welke ster zij gekozen hadden om te volgen. Voor die gelegenheid stonden er op de altaartreden drie grote houten sterren, die door mensen van de Krachtfabriek in Houten gemaakt waren. Verbondenheid, Warmhartigheid of Verwondering stond en op te lezen. De Drie Koningen kozen hun ster en vertelden waarom juist die ster voor hun zo belangrijk was.

Met een 100-tal wandelaars gingen we na de koffie met krentenbrood op weg van Schalkwijk naar ’t Goy.

Door de sterren ontstonden er vanzelf gesprekken met de Koningen en die gaven al snel hun ster door om ook anderen te inspireren. Zo ontstonden er vanzelf meer gesprekken. Maar die gingen niet altijd over deze drie onderwerpen. Ik ving flarden van gesprekken op over grote pelgrimstochten, de zin  of onzin van het celibaat of gewoon over de prijzen van een warme maaltijd in sommige  vakantieoorden. Kortom, er heerste een sfeer van gemoedelijkheid en saamhorigheid in de stoet, op weg naar de eerste stopplaats; t Goy.

Waren we in Schalkwijk al royaal voorzien van koffie en een plak krentenbrood; in onze tussenstop werden we verwelkomd met vers gebakken wafels en koffie of chocomel.Het wandeltempo lag vrij hoog, we waren dan ook ruim op tijd in ’t Goy zodat we alle tijd hadden om van de lekkernijen te genieten en het interieur van de kerk in ons op te nemen. Met haar kleine afmetingen heeft de kerk een zeer gemoedelijke sfeer.

De klokken begonnen te luiden; tijd om met het tweede deel van de wandeling te beginnen. Inmiddels had zich een aantal wandelaars; voornamelijk kinderen, aangesloten. Voor hen was er een puzzeltocht aan de hand van foto’s van het tweede traject. De eerste paar kilometers ging over goed geplaveide wegen, maar daarna werd de kwaliteit van de ondergrond toch wat minder. Wie geen goede wandelschoenen had aangetrokken had toch wel last van de drassige bodem en kreeg wel een beetje moeite om het tempo bij te houden, maar meer dan 50 meter raakten zij niet achterop.

Een verrassende onderbreking was het punt waar de “traditionele” appels werden uitgereikt. Hoorden we van afstand al onbekende klanken op ons afkomen, bleken die afkomstig van een doedelzakspeler die dit moment wel een heel bijzondere sfeer gaf. Gesterkt door deze verrassende klanken ging de tocht verder. Eerst nog moeizaam door het natte gras en af en toe wat modder maar weldra werd de ondergrond beter en konden de laatste paar kilometers wat comfortabeler worden afgelegd.

Tegen half vier bereikte het klokgebeier van de Cothense kerk onze oren. Nog even en daar zagen we ze: feestelijke fakkels die ons een warm welkom heetten in de fraai versierde kerk. Ook hier weer een gastvrij onthaal; dit keer met heerlijke soep en goed belegd stokbrood.

 

 

 

 

Na ruim een half uur was het tijd voor de afsluitende lichtjesviering. De drie houten sterren werden voor aan het priesterkoor geplaatst en de wandelaars konden bij de ster waarvan de tekst hem of haar het meest aansprak  een waxinelichtje neerzetten. Na gezang en gebed en de vredeswens werd de collecte gehouden waarvan de opbrengst bestemd was voor Warchild. Als muziek daarbij was gekozen voor het toepasselijke lied  “De speeltuin”, zo mooi gezongen door Marco Borsato.

De viering werd afgesloten met het parochielied, dat ook in de gezamenlijke viering van de acht locaties werd gezongen. Het symboliseerde perfect het onderwerp Verbondenheid; de tekst die op één van de drie sterren stond te lezen. Zo kwam er een eind aan een evenement dat mede dankzij de vele deelnemers als zeer geslaagd mag worden beschouwd.

Volgend jaar gaan we weer op weg, de route is nog niet bekend, maar wel de datum: 8-1-2017. Zet deze vast in je agenda!

Paul Brand heeft weer mooie foto’s gemaakt, bekijk ze in zijn album.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.